پرینترسه بعدی و تاریخچه آن

برای اولین بار فن آوری سه بعدی در اواخر دهه ۱۹۸۰ ظهور کرد، که در آن زمان نمونه سازی سریع (PR) نامیده می شد. این فرآیند به عنوان یک روش سریع و مقرون به صرفه تر برای ایجاد نمونه های اولیه برای توسعه محصولات استفاده می شد. این تکنولوژی برای اولین بار توسط دکتر کودوما (kodoma) در ماه می سال ۱۹۸۰ ثبت شد. با این حال ریشه های پرینت سه بعدی را می توان به سال ۱۹۸۶ ارجاع داد که در آن زمان با استفاده از دستگاه SLA پرینت سه بعدی انجام شد. این اختراع توسط چارلز چاک هال انجام شد که اولین دستگاه SLA را در سال ۱۹۸۳ اختراع کرد.
سیستم سه بعدی برای اولین بار با سیستم تجاری PR در سال ۱۹۸۷ معرفی شد و پس از تست دقیق برای اولین بار در سال ۱۹۸۸ فروخته شد. در سال ۱۹۸۷ کارل دیکارد در دانشگاه تگزاس دستگاه پخت به وسیله لیزر (SLA) را ثبت کرد. در سال ۱۹۸۹ نیز اسکات کرامپ که یکی از بنیانگذاران شرکت استارتاتیس است تکنولوژی FDM را اختراع کرد. در طول دهه ۱۹۹۰ و اوایل سال ۲۰۰۰ فن آوری های جدیدی به بازار معرفی شد که هنوز هم در کاربردهای صنعتی و فرآیند های نمونه سازی مورد استفاده است.

 

تکنولوژی های پرینتر های سه بعدی
برای چاپ هر قطعه در تکنولوژی سه بعدی ابزارها و برنامه های متفاوت در دسترس می باشد که کار کردن برای عموم را راحت می کند. برای چاپ قطعات می توان از نرم افزارهای سه بعدی یا اسکنرهای دیجیتال که اشیا را به صورت سه بعدی نمایش می دهند استفاده کرد.
به طور کلی در تکنولوژی پرینتر های سه بعدی انواع و اقسام تکنولوژی و دستگاه ها و مواد اولیه وجود دارد. به طور مثال ماده اولیه دستگاه DLP رزین است که با استفاده از لیزر و سفت کردن رزین در لایه های فوق العاده نازک قطعات را چاپ می کند یا در تکنولوژی FDM با اکسترود کردن پلاستیک از طریق نازل قطعات را به صورت لایه لایه چاپ و پرینت می کند.
پرینتر های سه بعدی (FDM  (Fused Deposition Modeling
مدل سازی رسوب ذوب شده  (FDM) معمولا برای برنامه های کاربردی مدل سازی،نمونه سازی استفاده می شود.این یکی از تکنیک های مورد استفاده برای چاپ  ۳D است.این تکنولوژی قطعات را به صورت لایه به لایه توسط رشته های پلاستیکی پرینت می کند.این تکنولوژی در اواخر سال ۱۹۸۰ توسط اسکات کرامپ توسعه داده شد ودر سال ۱۹۹۰ تجاری شده است ودر اواخر سال ۲۰۱۱ به صورت خانگی در آمد.
پرینتر های سه بعدی (DLP (Digital Light Processing
در پرینتر های سه بعدی DLP دقیقا از تکنولوژی پردازش دیجیتال نور استفاده می شود که توسط یک منبع نور  DLP تامین می گردد.در این تکنولوژی از رزین های پلیمری مایع برای پرینت استفاده می شود به این صورت که قطعه مورد پرینت به صورت لایه لایه توسط تابش منبع نور (UV) پخته می شود.پرینت در این تکنولوژی به صورت معکوس بوده و بر عکس تکنولوژی  FDM قطعه از بالا به پایین ساخته می شود.دقت دستگاه های DLP بسیار بالاتر از FDM بوده و به خاطر دارا بودن رزولوشن در مصارف پزشکی،زیورآلات(طلاسازی) ونمونه سازی دقیق کاربرد بیشتری دارد.
پرینتر های سه بعدی (SLA (Stereolithography
پرینتر های سه بعدی  SLA نیز مانند پرینترهای DLP از رزین های پلیمر مایع استفاده می کنند اما با غلظت پایین تر. رزین های DLP قابلیت پرینت در پرینترهای SLA را دارا می باشند اما رزین با غلظت پایین تر برای SLA مناسب تر است. از این دستگاه از یک لیزر UV با نقطه کانونی بسیار ریز به عنوان منبع نور استفاده می شود و شکل به صورت لایه به لایه مانند دستورهای اجرایی FDM ساخته می گردد.
این پرینتر نیز به دلیل رزولوشن بالا در مصارف پزشکی و طلاسازی و نمونه سازی دقیق کاربرد بیشتری دارد.
پرینتر های سه بعدی (SLS (Selective Laser Sintoring
این تکنولوژی با استفاده از لیزر به عنوان منبع نور با ماده اولیه پودر (به طور معمول فلز) با هدف پرینت سه بعدی استفاده می کند. با اتصال مواد پودری به هم یک ماده جامد را پرینت می کند.
این تکنولوژی نسبتا جدید است که تا کنون به طور عمده برای نمونه سازی سریع و برای تولید کم حجم قطعات و اجزا استفاده شده است. این دستگاه در ابعاد بزرگ عموما برای مصارف نظامی و موارد خاص پزشکی استفاده می شود و به دلیل گران بودن این تکنولوژی هنوز وارد بازارهای خانگی نگردیده است.

 

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code